ในที่สุดก็มีเวลาว่างเสียที ได้กลับบ้านแล้วหลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านมานานนนมาก
เลยถือโอกาศนี้นัดเจอเพื่อนเก่าๆ(ตอนม.6)ออกมาสังสรรค์ให้หายคิดถึงกันหน่อย
แต่ก่อนที่จะไปสังสรรค์ก็นัดเจอก๊วนตัวแสบ เพื่อนสนิทนั่นเอง กอดคอกันไปดูหนัง
เรื่อง "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก"ขอบอกว่าดูแล้วน่ารักมากกก ทำให้นึกถึงช่วงเวลาในตอนที่เรียน
มัธยมปลาย อารมณ์แบบว่าเออว่ะ แบบนี้เราก็เคยทำนะ ดารานักแสดงเล่นได้น่ารักเข้าบทบาทมาก
ดูแล้วอินตามไปสุดๆยิ่งเป็นตอนที่นางเอกทะเลาะกับเพื่อนนะ เรางี้ดูแล้วน้ำตาไหลเลยอ่ะ
แบบว่าโดนสุดๆ เพราะตอนนั้นกำลังทะเลาะกับเพื่อนอยู่ด้วย คิดถึงเพื่อนเลย แต่แบบเห็นหน้าเพื่อนนางเอก
ก็ไม่รุ้ว่าจะขำหรือจะซึ้งดี หลายๆตอนเป็นสิ่งที่น่าประทับใจ แบบอินเลย อยากดูอีกรอบมากๆ
พอดูแล้วก็กลับมานั่งนึกถึงช่วงเวลาเดิมๆ คนส่วนมากจะบอกว่า
"ช่วงมัธยมปลาย เป็นช่วงที่ดีที่สุด" ตอนแรกเราก็ไม่เชื่อหรอกนะ แต่ตนนี้รู้สึกว่า จริงๆแฮะ
ม.ปลายเราเนี่ยแหละเจ๋งสุดและ ทั้งสนุก ทั้งเศร้า ไปด้วยกัน
ทั้งยิ้มทั้งร้องไห้ไปด้วยกัน เราทำอะไรกันเป็นกลุ่ม เพื่อนมีน้ำใจมากก
คิดถึงวันเก่าๆแล้วรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจังนะ เมื่อวานยังยิ้มกับเพื่อนสนิทอยู่เลย
วันนี้ไม่มีเพื่อนคนนั้นแล้ว >>>คิดถึงพวกแกมากเน้อ
แต่เย็นวันนั้นก็ได้เจอเพื่อนเก่า ทุกคนดูเปลี่ยนไปมาก โตขึ้นเยอะ คุยเก่งขึ้น
มองย้อนดูตัวเอง ทำไมดูไม่โตขึ้นเลยว่ะ 555 ก็เฮฮากันไป
สุดท้ายก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ถ้ามีโอกาสอีกก็อยากเจอพวกเพื่อนๆนะ เจอทีรัยก็นึกถึงเรื่องเก่าๆ
ความทรงจำดีๆที่เคยมี และสนุกด้วยกัน ^^
.jpg)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น